Zamiast kopytek robię ten włoski przysmak. Moja rodzina nie może się oderwać

Kopytka znam od dzieciństwa, ale gdy mam ochotę na coś trochę innego, robię gnocchi. Są podobne, bo również powstają z ziemniaków i mąki, jednak formuje się je inaczej i podaje zwykle z sosem, który dobrze zatrzymuje się w charakterystycznych rowkach. W domu szybko weszły do stałego repertuaru i najczęściej znikają jeszcze przed dokładką. Najbardziej lubię je świeżo po ugotowaniu.

Tak zrobisz gnocchi

Do gnocchi biorę ziemniaki mączyste, najlepiej typu C lub BC. Zawierają sporo skrobi i mniej wody, więc ciasto nie potrzebuje dużej ilości mąki. Przy wodnistych odmianach łatwo wpaść w pułapkę dosypywania kolejnych porcji, a wtedy gotowe kluski robią się twarde. Dobrze sprawdzają się między innymi Bryza, Gracja czy Finezja.

Ziemniaki można też upiec w skórce zamiast gotować. Tracą wtedy mniej smaku i mają bardziej suchy miąższ, co ułatwia przygotowanie lekkiego ciasta. Ten sposób szczególnie przydaje się przy odmianach, które po ugotowaniu chłoną dużo wody. Mąkę dodawaj z wyczuciem, bo jej dokładna ilość zależy właśnie od wilgotności ziemniaków.

Jeśli robisz większą porcję, część gnocchi możesz zamrozić przed gotowaniem. Rozłóż je osobno na desce oprószonej mąką, włóż do zamrażarki, a po stwardnieniu przesyp do pojemnika. Później wrzuć je prosto do wrzątku bez rozmrażania. To wygodny sposób na szybki obiad, gdy nie masz czasu ponownie przygotowywać ciasta.

Najlepsze dodatki do takich klusek

Najprostsza wersja nie potrzebuje ciężkiego sosu. Na patelni rozpuść masło, dodaj kilka listków szałwii i podgrzej, aż masło zacznie lekko pachnieć orzechowo. Wrzuć ugotowane gnocchi, delikatnie wymieszaj i posyp tartym parmezanem. Dobrze pasuje do nich również klasyczny sos pomidorowy z czosnkiem i bazylią.

Jeśli obiad ma być bardziej sycący, gnocchi podaj z sosem grzybowym, mięsnym ragù albo kurczakiem w sosie śmietanowym. Kluseczki dobrze zbierają sos, szczególnie gdy mają rowki zrobione widelcem. Można je również po ugotowaniu krótko podsmażyć na maśle, dzięki czemu z zewnątrz lekko się rumienią, a w środku pozostają miękkie.